Sousafoon

Op straat gebruikt onze fanfare geen gewone bassen, maar sousafoons voor de laagste partijen. Een sousafoon is een soort grote bastuba die helemaal rond het lichaam van de muzikant hangt. Het instrument is genoemd naar de Amerikaan John Philip Ochs (1852-1932) alias John Philip Sousa.

Sousa was componist en kapelmeester van de Amerikaanse marine. Hij werd beroemd en populair door zijn marsen. Hij was echter niet tevreden over het gebruik van de helicon bij concertuitvoeringen. (Een helicon is een halverwege de 19e eeuw in Rusland uitgevonden blaasinstrument dat rond het lichaam hangt.) Sousa vond het geluid door de richting van de beker te direct. De instrumentenbouwer James Welsh Pepper ontwikkelde in 1893 in overleg met Sousa een helicon met de klankbeker naar boven. Als eerbetoon aan Sousa noemde Pepper het instrument een sousafoon. Het instrument kreeg vanwege de naar boven gerichte klankbeker de bijnaam rain-catcher.

De sousafoon werd al gauw populair in de VS en werd door veel Amerikaanse instrumentbouwers in hun collectie opgenomen, o.a. de firma van Charles Gerard Conn. In 1908 bouwde hij een sousafoon met de klankbeker naar voren die boven het hoofd van de muzikant uitstak. Dit zogenaamde bell-front type was een groot succes en verdreef de rain-catcher bijna helemaal. Sousa zelf was er niet tevreden over. Het bell-front type veroorzaakte juist het effect dat Sousa wilde voorkomen. Hij heeft deze sousafoon zelf daarom nooit gebruikt.

Klik op de muzieknoot om een sousafoon te beluisteren.